#~*<<<<G_niz>>>>*~#

 

 

หลังจากเที่ยวฉลองเรียนจบ ก็ไม่ได้อัพเดทซะตั้งนาน

มาอีกทีกลายเป็นสาวโรงงานไปแล้ว

อย่างที่ทุกคนรู้ๆกันว่าตอนนี้ซิงเป็นสาวโรงงานอยู่ที่ปราจีนบุรี

บริษัทยักษ์ใหญ่ในปราจีน...นั่นแหล่ะบริษัทนั้นแหล่ะค่ะ ><

 

.......................................

 

ทำงานมาเดือนกว่าจะสองเดือนอยู่อีกไม่กี่วันนี้แล้ว

ซิงก็ยังคง งงอยู่

งานที่นี่มีเยอะ  พี่กอล์ฟพี่เลี้ยงซิงก็ดูจะยุ่งๆตลอดเวลา

แต่ซิงก็ยังคงอู้ได้เหมือนตอนเรียน  

แบบว่ายังเรียนรู้อะไรได้ไม่มาก ตามประสาคนหัวช้า ^^”

........................................

 

ชีวิตการทำงานก็นะ ตื่นเช้า ขับมอเตอร์ไซค์ไปทำงาน (เดี๋ยวนี้เป็นเด็กแว๊นแล้วนา ^^”)

แสกนนิ้วแปดโมง

มีงานก็ทำ ทำเสร็จพอว่างก็....เล่นเนต

พี่เลี้ยงเดินผ่านก็ทำเป็นขยันทำงาน ฮ่าๆๆ

บางทีก็ออกไปผจญภัยข้างนอกบ้าง ไปรอบอำเภอบ้าง

 เอารถตรวจอากาศไปตามที่ต่างๆ ก็สนุกดี

พอห้าโมงก็เก็บของสแกนนิ้วออก

แวะตลาดซื้อข้าวกลับไปกินที่บ้าน

.......................................

 

ความเป็นอยู่ที่นี่ก็โอเคบ้านพักเล็กๆน่ารัก ตามที่เราลงรูปไว้นานแล้ว

เพื่อนๆในหมู่บ้านก็เยอะแยะ

คนในหมู่บ้านส่วนใหญ่ก็พนักงานใหม่

เด็กเพิ่งจบทั้งน้านนน เลิกงานก็นั่งสังสรรค์

....................................

 

อยู่นี่ไม่นานก็มีเหตุการณ์ตื่นเต้นเกิดขึ้นบ้าง

อย่างเมื่อต้นเดือน ที่ผ่านมาซิงก็ได้ขับมอไซค์อย่างเพลิดเพลิน ลงไปกลิ้งเล่นๆบนถนน

และเอาหน้าวัดถนน ซะงั้น สรุปคางแตก เลือดทะลักอั๊กๆ

โทรเรียกเพื่อนมาเก็บไปโรงพยาบาล ... เย็บไปสี่เข็ม

ดีนะขับช้า (ขนาดช้ายังคางแตกขนาดนี้)

แต่ตอนนี้แผลก็เรียบเนียบกลับมาสวยดังเดิม มิต้องเป็นห่วงแต่อย่างใด

ต่อไปนี้จะขับรถระวังมากกว่าเดิมน่อ

 

......................................

 

ด้วยเหตุการณ์นี้ทำให้เพื่อนๆทักกันเกรียวกราว

เจอหน้าทีก็ถามกันยกใหญ่ หายแล้วยังๆ ถามกันจริง ถามกันทั้งหมู่บ้าน

ปัจจุบันก็ยังคงมีคนถามอยู่ เป็นคนดังไปชั่วขณะ

รู้สึกดีนะ เพื่อนๆที่นี่ดูแลกันดี มีใครเป็นอะไร ใครไม่สบายก็ช่วยกันเต็มที่

ไม่เหงาๆ เพื่อนเอนวายแปดสนใจก็มาเก็ทติ้งกันอีกซะรอบม๊ะ อิอิ

....................................

 

คิดถึงทุกๆคนนะครับ ^^

 

 

 

 

24-26 ที่ที่ผ่านมาไปเที่ยวกาญจนบุรีมาหล่ะ

 

อ.สังขละบุรี นั่งรถตั้ง 6 ชั่วโมง

 

ไปล่องแพไม้ไผ่ นั่งเรือดูวัดจมน้ำ ปั่นจักรยานขึ้นๆลงๆเนิน(เหนื่อยมากๆ)

 

แต่ก็สนุกดี

 

..............

 

 

 

 

 

วันจันทร์ที่ 9 เมษายน 2550

 

ส่งรายงานปัญหาพิเศษเรียบร้อย

 

ถือว่าจบแล้ว ใช่มั้ย ??

 

งานที่ทำมาตลอดทั้งเทอม ในที่สุดก็เสร็จสิ้นซะที ^^

 

...................................

 

ตอนนี้เหลือแค่ไปใช้ทุนคืนให้ IRPUS

 

ทำโปสเตอร์ จัดบูธ...ซึ่งคงไม่มีอะไรมากมาย..มั้ง

 

...................................

 

เพื่อนๆเริ่มสัมภาษณ์งานกันแล้ว สู้ๆนะขอให้ได้งานดีๆกันทุกคนเลย

 

สำหรับคนที่เรียนต่อ "โบ้ ออม เตย แป๋ม"..จบไวๆน๊าจะได้มาแย่งงานเราทำ ^^"

 

.................................

 

ว่างๆนั่งทำรูปเล่นๆ ดูได้จากอัลบั้ม Envi 8 นะคับ

 

เห็นเมษาอัพเดท เราก็มาอัพเดทซะหน่อยเลียนแบบเมษ์...55 

 

จบข่าวคับผม..

 

 

 

 

 

 

23 กุมภาพันธ์ 2550

ปี 4  11 ชีวิต นัดกันงดแลป งดงานทุกชนิด เพื่อมุ่งหน้าไปท่าพระจันทร์

จับจองชุดครุย หลังจากที่จองกับสโมไม่ทัน เอนวายก็งี้แล ตกข่าวเป็นประจำ

พอธุระเสร็จกันเรียบร้อย ก็เตร็ดเตร่ ไปนู่นนี่

วัดสุทัศน์ ร้านมนต์นมสด อนุสาวรีย์..

ดูภาพเหตุการณ์ประกอบได้ทางด้านบนนะฮะ ^^

Tag คืออะไร ??

 Blog Tag  เป็นนวัตกรรมใหม่ในหมู่ blogger ที่ระบาดเข้าสู่เมืองไทย 

หลักการของมันคือ คนที่โดน Tag จะต้องเขียน "สิ่งที่คิดว่าคนอื่นไม่รู้เกี่ยวกับตัวเรา" 5 อย่าง

และส่งต่อหรือที่เรียกว่า Tag นี้ไปให้คนอื่นอีก 5 คน ต่อไปเรื่อยๆ ( ยังก๊ะจดหมายลูกโซ่)

...........................................

ไอ้เราก็โดนไอ้น้องตั้ง  น้องคณะที่รู้จักกันในโลกอินเตอร์เนต

บังคับขู่เข็ญให้เขียน tag ลง space ซะแล้ว  T_T  ทำกับช๊านได้ลงคอ...

..........................................

1.ชื่อเล่น

ชื่อเล่นคือซิง ไม่ใช่ซิงเกอร์ สดๆซิงๆ เปิดซิง  ^^”

หรือ singing contest อย่างที่หลายคนคิด พอบอกชื่อซิง

ละคิดกันไปไกลเลย...อ๊ะๆ รู้นะคิดอะไรอยู่

จริงๆแล้วคือ 星เป็นภาษาจีนแปลว่าดาวคับผม

 

2. เด็กขี้เกียจ

ตอน ป. 2 ซิงเป็นเด็กขี้เกียจม๊ากกกมากกก

ขี้เกียจเรียน นั่งคุยในห้อง ขี้เกียจทำการบ้าน ขี้เกียจท่องศัพท์

แล้วแบบตอนนั้นจะมีหนังสือศัพท์บังคับให้ท่อง

ท่องได้คุณครูก็จะเซ็นชื่อให้วันละ 5 คำ

ไอ้เราก็หนีตลอดเวลา

 คุณครูต้องให้เพื่อนมาลากตัวไปท่องศัพท์ตอนเช้าเป็นประจำ

พอสอบก็สอบได้ที่โหล่ของห้อง.....

แม่ชักทนไม่ไหว..ต้องบังคับอ่านหนังสือ

บังคับท่องศัพท์กับแม่ทุกวัน จนดีขึ้นเรื่อยๆ

จากนั้นก็สอบได้ลำดับต้นๆตลอด

(ถึงมัธยมนะ มหาวิทยาลัยไม่เกี่ยว เหอๆ)

ต้องยกความดีให้แม่ไปเต็มๆ ><

แต่ปัจจุบันเราก็ยังไม่ถูกกับศัพท์ภาษาอังกฤษอยู่ดี...แหะๆ

 

3. อารมณ์ร้อน

โดยปกติซิงเป็นคนยิ้มง่าย แต่ถ้ามีใครมาทำให้โกรธจะพุ่่งปรี๊ด...

และหายโกรธได้เร็วอย่างไม่น่าเชื่อ

ในเฟรนด์ชิฟเพื่อนๆจะบอกให้ลดความใจร้อนโกรธง่ายจะดีมาก

ครั้งนึงตอน ม. 2

เพื่อนผู้ชายเอาวอลเลย์มาเล่นในห้อง

โยนไปมาข้ามหัวเสียงก็ดัง

ไอ้เราก็นั่งทำงานอยู่ชักจะรำคาญบอกให้เลิกเล่น

มั้นก็ไม่ยอม แถมเล่นหนักกว่าเดิมอีก

ตุ๊บ!!! โดนหัวพิชญาค่ะ ปรี๊ดแตกทันใด.....

บอกแล้วใช้ม้ายยยยังไม่ยอมเลิกโดนหัวชั้นแล้วเนี่ย

มาให้ล้างแค้นเลย

เพื่อนก็ยืนพิงกำแพงแล้วให้เราเขวี้ยงวอลเลย์ใส่เป็นการไถ่โทษ

ปรากฏว่ามันหลบตัวอย่างว่องไว

ลูกวอลเลย์กระทบกำแพง แล้วเด้งกลับมาโดนหน้าเต็มๆ..

เจ็บกว่าครั้งแรกที่โดนอีก

หน้าชาเลยหายโกรธทันใดกลายเป็นขำไป ทั้งขำ ทั้งอาย

 

4.เด็กกิจกรรม

ด้วยความที่ตอนประถมเรียนโรงเรียนเอกชน ความรู้เข้มข้น

ผลการเรียนในระดับมัธยมเลยค่อนข้างดี

บวกกับมีฝีมือวาดๆเขียนๆดูดีกว่าเพื่อนๆนิดหน่อย

อาจารย์ก็เลยส่งไปแข่งตอบปัญหา ส่งไปแข่งนู่นนี่

ทั้งในโรงเรียนและนอกโรงเรียน

ถึงจะไม่ได้รางวัลกลับมาก็เถอะ

 

ช่วงมัธยมเลยได้ประกาศนียบัตรก็เต็มบ้านเลย

 

ม.6 ก็ดั้นหาเรื่องไปสมัครประธานนักเรียน

ไม่ได้ตำแหน่งหรอกฮะ แต่ก็ยังวนๆอยู่ในกรรมการนักเรียน

 พ่วงตำแหน่งหัวหน้าสารวัตรนักเรียน (หน้าอย่างนี้ใครจะกลัวฟะ)

คนของประชาชนโดนประกาศเรียกตัวตลอดเวลา

แม้ในเวลาเรียนก็ตาม

 

อ้อ เคยเป็นดรัมเมเยอร์ด้วยค่ะ ^^”

 

โดยการสนับสนุนเชิงบังคับของเพื่อนๆ

เป็นงานที่สร้างความอับอายสุดๆ

ซ้อมมาซะดิบดี โยนๆรับๆ อย่างแม่น

พอวันจริงเดินมาอย่างมั่นใจเชิดสุดๆอ่ะ พอถึงหน้าแสตนด์

เอาละโยนไม้โชว์ซะหน่อยเฟ้ย

ปรากฏว่าพระอาทิตย์ส่องตา

รับไม้ผิดจังหวะเหวี่ยงมาโดนหน้า แกว่งไปตีขาตัวเอง

คนเห็นตรึม  T T

 

5. ขี้ลืม

เป็นคนขี้ลืมมากๆ เรื่องอะไรที่อยากจะจำ

เราก็ลืมได้ตลอด อย่างวันเกิดเพื่อนก่อนถึงจะระลึกได้ตลอด

แต่พอวันจริง..ลืม ซื้อของขวัญไว้ลืมเอาไปให้ ลืมส่งเมสเสส

นึกได้อีกทีเลยไปวันนึงเป็นประจำ

 

มีครั้งนึงลืมผ้าเช็ดหน้าไว้ที่ไหนซักแห่ง

เราก็เดินหาทั่วบ้าน...อารมณ์ชักจะบูดๆ

เดินไปถามแม่...เห็นผ้าเช็ดหน้าซิงมั้ย..

แม่ตอบ.....อยู่บนหัวไง…

(น้ำเสียงที่ตอบ แบบว่าจะถามทำไมฟะ)

เอ๊ะ ยังไง...คนเค้าถามดีๆ มาตอบกวนๆ...

เดินออกมาดูกระจก...เอ่อ...อยู่บนหัวจริงๆด้วย 5555

 

เพราะฉะนั้นซิงลืมอะไรไปอย่างถือสาเลยน่อ.....

 

...................................

เอาละถึงเวลาส่งต่อ....ไหนๆก็ไหนๆ ส่งต่อเพื่อนๆเนี่ยหล่ะฟะ...

แต่ไม่ค่อยอัพ space กันซะนี่ดิ งั้นเอาคนที่อัพบ่อยหน่อยละกัน

1. มิ้นท์

2. เตย

3. ตูน

4. หนูแอ๊นท์

5. ตอนแรกว่าจะส่งให้อีกคน แต่ให้คนนี้ดีก่า พี่แบงค์  (ฮึๆจะคอยดู๊)

 

   

ปล. ถึงเพื่อนๆที่โดนแท็ก.....อย่าฆ่าซิงเลย....^^"

 

 

กลับจากทริปแล้ว...

 

ปีนี้ไปจันทบุรี เหมือนเป็นทริปย้อนอดีตปี 1 เลย (ปี 1ก็ไปจันท์)

 

เริ่มที่น้ำตกพลิ้ว (ปี 1ก็ไปแล้ว) อากาศไม่ร้อนมาก น้ำเย็นๆ ปลาดึ๋ยๆ ยังกะเฉาก๊วย

 

บ่ายเข้าที่พัก หาดเจ้าหลาว ติดทะเล น้ำใส...

 

วันที่ 2 ไปอ่าวคุ้งกระเบน อันนี้ก็เคยไปมาแล้ว

 

ไปเดินอีกรอบ ถ่ายรูปหมูดุด

 

แวะกินข้าวเที่ยง ...ไม่น่าเชื่อ..เป็นร้านเดิมสมัยปี 1 ทำไมมันตรงกันได้ขนาดนั้น

 

คราวนั้นเป็นมื้อเช้า คราวนี้เป็นมื้อเที่ยง..

 

ที่เดิมๆ แต่สนุกไปคนละแบบก็ดีนะย้อนความหลังของปี 4 อิอิ